درخت پاکوتاه

درختان میوه از لحاظ اندازه پس از رشد کامل متفاوت هستند. درختان سیب، گلابی و گیلاس از اندازه‌های بزرگ استاندارد تا انواع پاکوتاه که از بوته‌ خیلی بزرگتر نیستند، متغیر می‌باشند. از آنجایی که درختان میوه پاکوتاه حتی در صورت رشد کامل، کوتاه باقی می‌مانند،  گزینه‌ای برای  احداث باغ‌های متراکم هستند. انواع پایه‌های پاکوتاه برای بیشتر انواع سیب و گیلاس وجود دارند، اما برای گلابی پایه‌های پاکوتاه زیادی وجود ندارد. پایه‌های پاکوتاه هنوز برای هلو، آلو یا زردآلو وجود ندارد.

صفت پاکوتاهی مربوط به رقم‌ نیست بلکه مربوط به پایه‌ای است که روی آن پیوند زده می‌شود . این بدان معناست که بسته به نوع پایه، ارقام مورد نظر را می‌توان به صورت پاکوتاه یا بلند پرورش داد.
درختان میوه به جای اینکه از بذر رشد کنند، روی پایه‌ پیوند می‌شوند. دلیل این امر آن است که وقتی از بذر بوجود می‌آیند، “شبیه اصل” نیستند. بذرهای حاصل از رقم مکینتاش به یک درخت مکینتاش دیگر تبدیل نمی‌شوند، بلکه ژنوتیپ دیگری تولید خواهند بود. این در مورد بذر درختان میوه دیگر نیز صادق است. برای تکثیر رقم خاصی از یک درخت، باید از قلمه یا جوانه‌های همان رقم برای تکثیر استفاده نمود. گونه مکینتاش بیش از 200 سال پیش، از درختی که از یک بذر به طور تصادفی رشد کرده است نشأت گرفته است. از آن زمان، تمام درختان مکینتاش دیگر از آن درخت اصلی گرفته شده‌اند.
پایه به عنوان سیستم ریشه درخت عمل می کند. قبل از پیوند، پایه به صورت درخت کامل با سیستم ریشه‌ و ساقه خودش رشد می‌کند. پیوند جوانه معمولاً در تابستان انجام می‌شود که جوانه‌های برگ روی شاخه‌های جدید را می توان از ساقه جدا کرد و در زیر پوست درخت پایه قرار داد. جوانه پیوند شده طی چند هفته به پایه می‌پیوندد. پس از بهبودی محل پیوند، پایه درست از بالای جوانه هرس می‌شود. بهار بعد، جوانه پیوندی جوانه زده و به یک شاخه جدید تبدیل می‌شود که سرانجام به قسمت بارور درخت تبدیل می شود.

انواع مختلفی پایه‌های سیب و گیلاس وجود دارد که میزان پاکوتاهی مختلفی را در درخت پیوندی برمی‌انگیزند. برخی از آنها بسیار پاکوتاه هستند در حالی که، برخی از آنها نیمه پاکوتاه هستند.
علاوه بر اندازه درخت، پایه درخت بر سن شروع میوه‌دهی نیز تأثیر می‌گذارد. به طور کلی، درختان میوه پاکوتاه دو تا سه سال پس از کاشت شروع به باردهی می‌کنند. درختان سیب و بیشتر درختان گلابی نیمه پاکوتاه چهار تا پنج سال پس از کاشت شروع به میوه‎‌دهی می‌کنند. درختان سیب استاندارد هفت تا ده سال زمان می‌برد تا به سن بلوغ برسند. صرف نظر از پایه، درختان هلو، آلو و گیلاس در سن سه تا چهار سالگی شروع به باردهی می کنند.
سیب و گلابی پاکوتاه و ریشه‌های ضعیفی دارند و پس از رسیدن میوه خم می‌شوند. آنها باید به طور عمودی با چوب یا قلاب نگه داشته شوند تا ریشه ها شکسته نشود و درخت به صورت قائم بماند. درختان نیمه پاکوتاه نیازی به قیم ندارند.

جهت مشاوره احداث باغ مدرن با شماره‌های زیر تماس حاصل نمایید:

02188222004-5

نهال پاییز

چرا بهار ممکن است بهترین زمان برای کاشت درختان میوه نباشد؟

دو دلیل وجود دارد که چرا درختان کاشته شده بهاره استرس بیشتری نسبت به درختان پاییزه دارند.

گلدهی
در بهار ، درختان مایل به گل‌دهی هستند. میوه ای که از جوانه‌ها رشد می کند حاوی دانه هایی است که در نهایت به درختان جدید تبدیل می شوند.
وقتی ازنهالستان درخت می خرید، معمولاً چند سال سن دارند. این بدان معنی است که آنها در سنینی قرار دارند که احتمالاً شروع به باروری می کنند. هنگامی که درختان در بهار کاشته می‌شوند، باید جوانه‌های گل را  حذف کنید تا مطمئن شوید درختان تمام انرژی خود را صرف تولید گل در سال اول نمی‌کنند.
از آنجا که بیشتر درختان میوه در اواخر تابستان یا پاییز رشدی ندارند، با کاشت در این زمان، دیگر لازم نیست کار جوانه گیری را انجام دهید تا درختان روی رشد ریشه متمرکز شوند.

مشکل تعرق
در هوای گرم ، درختان برای خنک نگه داشتن خود از خود تعرق می کنند. تعرق گیاه معادل تعریق انسان است. گیاهان برای خنک کردن برگهای خود رطوبت را از ریشه هایشان می گیرند. این رطوبت تبخیر شده مانند دستگاه تهویه هوا برای درختان عمل می کند.
برای درختان کاشته شده در بهار که دارای سیستم ریشه ای کاملاً مستقر نیستند ، آبیاری مکرر و عمیق برای اطمینان از گرمای بیش از حد آنها ضروری است. بنابراین ، مگر اینکه در سیستم آبیاری مناسبی تاسیس کرده باشیم ، احتمال دارد درختان تازه کاشته شده در منطقه ریشه اغلب رطوبت کمی داشته باشند. در نتیجه ، آنها نمی توانند در درجه حرارت بالا سرد بمانند.

وقتی گیاهان قادر به تعرق نباشند، برگهای آنها دچار کم آبی شده و از بین می‌روند. از بین رفتن برگ به معنای آن است که درختان نمی توانند فتوسنتز کنند و قند را به ریشه ها بفرستند.
درختان همیشه در اثر از دست دادن برگ نمی میرند. با خنک شدن دما در پاییز ، آنها ممکن است در آخرین تلاش برگ‌های جدیدی تولید کند تا غذای کافی برای زمستان ذخیره کنند.
متأسفانه ، با وجود این تلاش ها در ذخیره سازی مواد غذایی ، این ذخیره غذایی برای ماندگاری طولانی مدت در زمستان کافی نیست.
بسیاری از افراد به اشتباه فکر می کنند که درختان آنها از یخ زدگی یا سرمای سخت از بین رفته‌اند. با این حال ، آنچه که باعث از بین رفتن آنها شده است، گرسنگی است که از تابستان شروع شده است، هنگامی که آنها در طی دوره های شدید گرما نمی توانستند تعرق کنند.

چرا کاشت درختان میوه در پاییز بهتر است؟

اواخر تابستان و پاییز وقتی درختان خزاندار مواد غذایی خود را برای زمستان ذخیره می کنند. آنها از همه شاخ و برگهایی که در بهار رشد می کنند برای گرفتن آفتاب و تبدیل آن به مواد غذایی استفاده می نمایند.
آنها همچنین از شرایط خنک‌تر و معمولاً مرطوب‌تر خاک استفاده می کنند تا ریشه ها را به عمق بیشتری وارد زمین کند.

این تمایل طبیعی برای ریشه کردن و نگهداری مواد غذایی به معنی آن است که درختان کاشته شده در پاییز به محض قرار دادن آنها در زمین روی ریشه تمرکز می کنند.

برای این که این کار عملی شود ، باید درختانی سالم بکارید که رشد بالایی دارند. یک درخت نیمه برهنه که در پاییز کاشته شده است ، از ظرفیت برگ برای حمایت از رشد بهینه ریشه برخوردار نخواهد بود و به همان اندازه احتمال دارد که مانند یک درخت کاشته شده در بهار که آب خود را در اثر گرمای زیاد از دست داده است، از بین برود.

فقط درختان میوه سالم و خوب مراقبت شده را بکارید.

به همین دلیل بسیار مهم است که فقط درختانی که در ماه های گرم از مراقبت خوبی برخوردار بوده اند را بکارید. خرید نهال از نهالستان‌های معتبر یا خرید مستقیم از کشاورزان محلی که به آنها اعتماد دارید بسیار مهم است.
پرورش دهندگان خوب ، نهال‌ها را در سایه نگهداری می‌کنند و آن‌ها را به طور مرتب آبیاری می‌کنند ، و در غیر این صورت اطمینان حاصل می کنند که درختان رشد یافته برای فروش دارای رشد عالی و رطوبت ریشه کافی در مواقع بحرانی هستند.

ادامه مطلب را در پست‌های بعدی دنبال کنید.

برای تهیه نهال میوه مناسب با شماره‌ زیر تماس حاصل نمایید:
02188222004

خاکورزی

هدف اصلی خاکورزی، افزایش عملکرد و حفظ یا اصلاح منابع تولید است.
لیکن کشاورزان خاکورزی را به منظور دفن بقایای گیاهی، اصلاح خاک، کنترل علف‌های هرز، تهیه بستر بذر، اصلاح رژیم رطوبتی – حرارتی و هوادهی خاک و کمک به نفوذ بهتر ریشه انجام می‌دهند.
شدت خاکورزی، از شخم‌های عمیق که با استفاده از گاوآهن‌های برگرداندار و یا گاوآهن‌های بشقابی، خاک را کاملاً زیر و رو می‌کنند تا حداقل به هم زدن خاک در حضور یا عدم حضور بقایا متفاوت است.
در فاصله بین این دو طیف، سیستم‌های خاکورزی متنوعی وجود دارند که بسته به میزان به هم زدن خاک و حفظ پوشش گیاهی درجه‌بندی می‌شوند.
به دلیل تنوع بسیار زیاد روش‌ها و همچنین واژه‌هایی که این روش‌ها را تشریح می‌کنند، کلیه روش‌های موجود، در دو گروه اصلی، تقسیم‌بندی می‌شوند.
▪گروه اول شامل روش‌هایی از خاکورزی است که بقایای گیاهی قبل از انجام خاکورزی از زمین حذف و یا سوزانده می‌شود، اما خاکورزی در گروه دوم در داخل بقایای گیاهی موجود در سطح خاک انجام می‌گیرد.
زمانی که بقایای گیاهی در سطح خاک حفظ می‌شوند، درصد بقایایی که در زمان کشت در سطح خاک موجود است مبنای تقسیم‌بندی‌های بعدی را تشکیل می‌دهند.
جهت مشاوره کشاورزی علمی و مدرن با شماره‌ زیر تماس حاصل نمایید:
02188222004

پوسیدگی ریشه

معرفی بیماری

ظهور این بیماری در گیاهان ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد. در واقع گاهی اوقات عواملی چون آبیاری بیش از اندازه و طولانی مدت سبب پژمردگی و تغییر رنگ در گیاهان خواهد شد. در این زمان احتمال رشد قارچ‌های عامل پوسیدگی روی ریشه افزایش میابد. که اشتباها با آبیاری مجدد سبب رشد بیش از حد این قارچ‌ها روی ریشه خواهید شد. از جمله قارچ‌هایی که باعث پوسیدگی ریشه می‌شوند شامل: پیتیوم، فوزاریوم، فایتوفتورا، ورتیسیلیوم و رایزوکتونیا در خاک هستند. مهمترین قارچی که عامل پوسیدگی ریشه در گیاهان مختلف است همان قارچ فایتوفتورا و فوزاریوم میباشد.قرار گرفتن گیاه در خاک اشباع از آب در حالی که تهویه مناسبی نداشته باشد، سبب عدم جذب اکسیژن توسط ریشه می‌‌شود. علاوه بر این رطوبت، قارچ‌هایی که مدت‌ها در خاک به صورت خفته حضور داشتند را فعال می‌کند. قارچ‌های عامل پوسیدگی ریشه به ریشه حمله کرده و با ایجاد پوسیدگی درصدد از بین بردن آن هستند. اگر پوسیدگی قسمتی از ریشه را هم آلوده کرده باشد، قدرت توسعه داشته و می‌تواند تمام ریشه را آلوده کند. به همین دلیل بهتر است به محض مشاهده ی علائمی که در ادامه گفته خواهد شد،اقدام به درمان کرد.چرخه ی بیماری این قارچ‌ها خاکزی هستند. ممکن است قبل از کاشته شدن گیاه در گلدان یا در مزرعه و باغ و مزرعه وجود داشته باشند. با افزایش رطوبت در خاک شرایط مساعدی برای رشد قارچ‌ها فراهم می‌شود. قارچ ممکن است با آب ابیاری یا از طریق تعویض خاک گلدان با خاک آلوده به محیط گیاه شما وارد شود. با شروع فعالیت قارچ در شرایط مرطوب در خاک اندام های رویشی شروع به رشد کرده و از راه ریشه به درون گیاه نفوذ می‌کند. به آوندهای چوبی راه پیدا کرده و مسیر شیره خام را مسدود می‌کند. در نهایت باعث پژمرده شدن و خشک شدن گیاهان و درختان می‌شود. در نهایت قارچ‌ها در باقی مانده گیاهان روی زمین پای درختان و برگ‌های ریخته شده پای گیاه زمستان گذرانی می‌کنند. سال بعد با مساعد شدن شرایط دوباره شروع به فعالیت می‌کنند.

روش‌های کنترل پوسیدگی ریشه

پیشگیری

کاشت ارقام مقاوم

دقت کنید گیاه را در خاکی بکارید که زهکشی مناسبی داشته باشد و آب را در خود نگه ندارد.

گیاه را طوری آبیاری کنید که آب با ساقه و طوقه در ارتباط نباشد.

از آبیاری بیش از حد گیاه بپرهیزید.

برای ضد عفونی کردن ریشه قبل از کاشت میتوانید از محلول بردوفیکس استفاده کنید.

جهت اطلاعات بیشتر در رابطه با اقدامات قبل از کاشت با ما تماس بگیرید:

021-88222004-5

کود آلی

از عمده دلایلی که باید از کودهای آلی پوسانده استفاده نمود این است که عموماً کودهای آلی در حالت عادی علاوه بر مواد مغذی برای گیاه دارای علف‌های هرز، اسپور بیماریهای باکتریایی، لارو و تخم حشرات نیز می‌‌باشند، به علاوه آنچه در کود آلی برای گیاه قابل جذب هست در اولین آب معمولاً در اختیار گیاه قرار می‌گیرد و مابقی مواد آلی بایستی ابتدا توسط میکروارگانیسمها تبدیل به ماده معدنی یونی قابل جذب برای گیاه شوند و سپس گیاه قادر هست از آنها استفاده کند.

طبق تحقیقاتی مشخص شده است که گاها در یک تن کود گاوی بیش از 80 هزار بذر علف هرز وجود دارد حال در نظر بگیرید که با دادن یک تن کود گاوی نپوسیده به خاک چه مقدار بذر علف به خاک اضافه کرده‌ایم! و اگر فقط 1% این بذرها سبز شوند خود تبدیل به یک مشکل خواهند شد.

یکی از راه‌کارهای ساده برای خلاص شدن از شر بذر علف‌های هرز و تخم حشرات موجود در کودهای دامی دپو کردن آن‌هاست در این حالت با گذشت زمان و نور آفتاب و عوامل دیگر مقداری از این مشکلات مرتفع می‌‌‌شود اما راه‌کار دپو کردن راه‌کاری منسوخ شده است…

با توجه به موارد فوق بهترین راه برای دادن کودهای دامی و آلی به خاک پوساندن یا به اصطلاح علمی‌تر کمپوست کردن آن‌هاست به عنوان یکی از راه‌های کمپوست کردن می‌توان به روش‌های هوازی، بی‌هوازی و استفاده از کرمهای خاکی اشاره کرد ..

یکی دیگر از بهترین راه‌های کمپوست سازی استفاده از میکروارگانیسم‌های موثر است که به نام علمی Effective Microorganisms یا همان “EM” شناخته می‌شوند.

کمپوست کردن کودهای آلی به وسیله میکروارگانیسم‌های موثر باعث می‌شود کودی عاری از علف هرز، تخم حشرات و بیماری‌ها داشته باشیم همچنین هزینه آن از روش‌هایی مانند ورمی کمپوست بسیار پایین‌تر است و برای اکثریت کشاورزان به سادگی قابلیت اجرا دارد…

یکی دیگر از دلایل مهم کمپوست کردن کودهای آلی دامی جلوگیری از هدر رفت نیتروژن (ازت) هست قسمت زیادی از ازت موجود در کودهای دامی به صورت گاز از آن خارج می‌شود اما با کمپوست کردن جلوی این امر گرفته می‌شود.

جهت اطلاعات بیشتر با شماره‌های زیر تماس حاصل نمایید:

021-88222004-5

کود گوگرد

نقش عنصر گوگرد در گیاهان تولید پروتئین، روغن و افزایش سطح کیفی محصولات می باشد. طبق تحقیقات، کود گوگرد در صورت جایگذاری با مواد آلی و باکتریهای تیوباسیلوس و همچنین وجود رطوبت کافی در خاک میتواند تا 60 درصد راندمان محصول کشاورزی را بالا ببرد . کود گوگرد و عناصر موجود در آن تنها بصورت یون سولفات توسط گیاهان قابل استفاده است بنابراین بنابراین برای تبدیل گوگرد موجود در کود گوگرد به سولفات باید شرایط اکسیداسیون در خاک فراهم گردد.
یکی از موارد متداول استفاده از کود گوگرد ، استفاده به جهت اصلاح خاک به ویژه خاکهای شور و قلیایی می باشد . طی تحقیقات متعددی ثابت شده است که استفاده از کود گوگرد به طرز چشمگیری در افزایش کیفی و کمی محصولات کشاورزی که در خاکهای آهکی کشت می شود ، تاثیر گذار است . همچنین به نظر می رسد برای تسریع در فعالیت میکروارگانیسمهای اکسید کننده کود گوگرد ، باید رطوبت کافی در خاک وجود داشته باشد و برای بهبود روند اکسایش و تشدید آن ، توصیه می شود همراه با کود گوگرد ، مواد آلی نیز به خاک افزوده شود .
در خاکهایی که مرتبا در معرض شستشو می باشند ، کمبود گوگرد بیشتر مشاهد میشود لذا توصیه میگردد که در چنین خاکهای کود گوگرد استفاده شود که البته انتخاب نوع کود گوگرد ، مستقیما به PH خاک بستگی دارد .
در حال حاضر کود گوگرد در انواع و اشکال گوناگون من جمله کود گوگردی پودری ، کود گوگرد بنتونیت دار، کود گوگرد آلی ، کود گوگرد گرانوله و … تولید می شود .
کود گوگرد بنتونیت دار
عنصر گوگرد از اجزای اصلی تشکیل دهنده پروتیین در گیاهان می باشد . همچنین این عنصر جز مهمی در ایجاد ویتامین های لازم جهت متابولیسم گیاه می باشد .
به دلیل اینکه اکثر خاکهای کشاورزی کربناتی می باشد مصرف کود گوگرد بنتونیت دار باعث پایین آوردن پی اچ خاک و اصلاخ خاک می شود.همچنین کود گوگرد بنتونیت دار ،به علت خاصیت قارچ کشی ، خاک را ضد عفونی میکند .
کود گوگرد بنتونیت دار بعد از مصرف ، در خاک متلاشی شده و هم در تامین نیاز گیاه به گوگرد موثر بوده و هم در اصلاح خاک موثر است .
گرانولهای کود گوگرد بنتونیت دار ذرات بسیار ریزی دارد و و این کود حاوی مواد متورم شونده ایست که باعث میشود خیلی زود گرانولهای کود در خاک متلاشی شود
• مزایای استفاده از کود گوگرد بنتونیت دار
کود گوگرد بنتونیت دار پی اچ خاک را کم میکند و سرعت و میزان جذب خاک را افزایش میدهد.
کود گوگرد بنتونیت دار سبب آزاد شدن مواد غذایی تثبیت شده در خاک می شود .
گوگرد نقش مهمی در فرایند فتوسنتز در گیاه دارد و کمبود آن رشد گیاه را کم میکند بنابراین با مصرف کود گوگرد بنتونیت دار رشد گیاه زیاد می شود.
کود گوگرد بنتونیت دار مقاومت گیاه را در شرایط سرما زیاد می نماید.
• نحوه مصرف کود گوگرد بنتونیت دار
کود گوگرد بنتونیت دار بصورت چالکود ترجیحا به همراه کود های حیوانی می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

جهت اطلاعات بیشتر با شماره‌های زیر تماس حاصل نمایید:

02188222004-5

کود آهن

1- میزان مناسب آهن در اکثر محصولات حدود تا 100 میلی‌گرم در لیتر ماده خشک است.
2- آهن چهارمین عنصر فراوان پوسته زمین بعد از اکسیژن، سیلیسیم و آلومینیم با میزان 5/6 درصد می باشد و متوسط مقدار آن در خاک 3/8 درصد تخمین زده شده است.
3- غالبا شکل قابل جذب برای گیاهFe2+
4- بارزترین علامت کمبود اهن: برگ‌ها زرد مي‌شوندو رگبرگ‌ها سبز باقي مي‌مانند ) البته در برخی گیاهان مانند گلابی حتی رگبرگها هم سفید و رنگ پریده میشوند(
5- در محیط های غرقاب که الکترون زیاد و شرایط احیا فراهم است، فراهمی آهن زیاد است
6- تفاوت علائم کمبود آهن با منیزیم در این است که کمبود آهن ابتدا در برگهای جوان ظاهر می شود ولی منیزیم در برگهای پیر زودتر مشاهده می شود
7- کم تحرک ترین عنصر کم مصرف در گیاه آهن است

8- علائم كمبود آهن در برخی گياهان (مانند كلم و شلغم) به سختي از كمبود Mn متمايز است و بايد از روش تجزيه گياه استفاده كنيم .
9- براي شناسایی كمبود در خاكهاي خنثي تا قليايي سورگوم گزینه مناسبی است.
10-بیشترین علت کمبود آهن، کم بودن مقدار آن در خاک نیست.بلکه تبدیل شدن آن به شکل غیرقابل جذب برای گیاه مشکل اصلی است
11- گیاه حداقل 10-6 مولار آهن احتیاج دارد
12- به ازاء هر يك واحد افزايش PH،حلاليت تركيبات آهن(3ظرفیتی) هزار مرتبه و (2ظرفیتی)صد مرتبه كاهش پيدا مي‌كند.
13- کمبود آهن درختان میوه در خاک های آهکی ایران گسترده و شدید است
14- آهن به وسيله فرايند پخشيدگي جذب مي گردد اما توسط ساير فرايندهاي ديگر شامل حركت توده اي نيز مي تواند جذب سطح ریشه گياه شود.
15- جذب آهن توسط گیاه جذب فعال بوده و نیازمند انرژی می باشد
16- آهن مانند مس، روی و مولیبدن در زنجیره انتقال الکترون نقش دارد

17- عوامل تشدید کننده کمبودآهن:آهكي بودن خاك‌ها ، PH قليايي، كمي مواد آلي در خاك،عدم تعادل عناصر غذایی در خاک ،كيفيت نامناسب آب آبياري به خصوص غلظت زياد يون بي‌كربنات،كه در جذب آهن و انتقال آن در داخل گياه ايجاد مشكل مي‌كندو تهويه نامناسب خاك
18- برای جلوگیری از کمبود اهن، عدم مصرف آب های سنگین(آبیاری) که حاوی بیش از 200ppm بیکربنات هستند توصیه میشود
19- کمبود آهن عمدتاً در خاک های غیر آهکی و سبک (شنی) دیده می شود ، اما در خاک های آهکی مناطق خشک با تهویه کافی، شایع تر است
20- اصلاح کمبود آهن دشوار است زیرا بوسیله شرایط شیمیایی درون خاک ایجاد می شود و ارتباطی به کم بودن آهن کل ندارد
21- دو دسته از پروتئین های حاوی آهن، بنام های پروتئین های” هم “و پروتئین های “غیر هم” در گیاهان وجود دارد
22- در اثر کمبود آهن غلظت کلروفیل وسایر رنگ دانه های گیاهی مانند کاروتن و گزانتوفیل کاهش می یابد

23- 90درصد آهن موجود در برگها، در كلروپلاست و ميتو كندري وجود دارند.
24- در برگ های تمام گونه های گیاهی علامت اصلی کمبود آهن جلوگیری از رشد کلروپلاست است.
25- کمبود آهن فتو سنتز شدیداً کاهش می یابد در حالی که کمبود آن اثری بر تنفس ندارد
26- در اثر کمبود آهن به علت کاهش فرودکسین و در نتیجه کاهش احیاء نیتریت، نیترات در گیاه تجمع می یابد.( در لگومها اختلال در گره سازی)
27- در اکثر گیاهان زینتی حساسیت به کمبود آهن زیاد گزارش شده است.
28- در باغات توجه به بحث انتخاب پایه و پیوندک مناسب و مقاوم به کمبود آهن اهمیت زیادی دارد
29- یون سه ظرفیتی آهن در خاک تقریباً تحرکی نداشته و در اکثر موارد غیر محلول است

30- در اکثر گیاهان در زمان کمبود اهن ریشه با دفع H+ در محیط ریشه و اسیدسیتریک(اسیدی کردن ریشه) ونیز دفع احیاکنندهای خاص ، ايجاد تغييرات در شكل ظاهري ريشه ] جلوگيري از طويل شدن ريشه، افزايش در قطر انتهاي ريشه (چون در موقع كمبود آهن در انتهاي ريشه بيشتر جذب مي گردد) ، تشكيل تارهاي كشنده به مقدار زياد ، تشكيل سلول هاي ريزودرم با ديواره هاي پيچ و خم دار بعنوان سلول هاي گذرگاهي[زمینه را برای جذب اهن فراهم میکند

31- در زمان کمبود اهن ريشه غلات با ترشح فيتوسيدروفر كه يك كلات كننده طبيعي است قابليت جذب آهن را افزایش مي دهد
32- غلظت زياد عناصر غذايي مانند فسفر، مس، روي، موليبدن در قابليت استفاده Fe اثر منفي دارند
33- كودهاي كه (NH4+) توليد مي كنند به نظر ميرسد كه باعث كمبودFe شوند
34- مصرف (–NO3)احتمالا كمبود Fe را افزايش مي دهد.
35- يونجه و سبزيها نسبت به كمبود آهن حساسيتي ندارند.
36- غلات، سيب زميني و چغندر قند نسبت به كمبود آهن كمي حساس هستند.
37- حبوبات، دانه هاي روغني، مركبات، انگور و درختان ميوه نسبت به كمبود آهن بسيار حساس هستند(سيب قرمز و شميراني نسبت به اين كمبود حساس تر از سيب زرد است. درخت به و گلابي پيوند شده بر پايه به، حساسيت زيادي نسبت به كمبود آهن دارند. درخت هلو نيز نسبت به كمبود آهن حساس مي باشد)

38- در خصوص کمبود آهن، لیمو نسبت به پرتقال و گریپفروت، به ویژه هنگامی که درجه حرارت خاک پایین باشد، بیشتر مستعد است.

جهت اطلاعات بیشتر با شماره‌های زیر تماس حاصل نمایید:

02188222004-5

آماده سازی باغ برای زمستان

برای زنده ماندن در دمای زیر صفر در طول زمستان، درختان باید به سرعت مقاومت لازم را در پاییز بدست آورند و تا زمان افزایش دما در بهار، آن را حفظ کنند. درختان به تدریج چون در معرض سرما قرار می‌گیرند مقاومت به سرما را بدست می‌آورند و سرانجام در اوایل زمستان کاملاً مقاوم می‌شوند. این روند در جوانه‌ها و شاخه‌های جوان شروع می‌شود و به سمت اندام‌های بزرگ تر پیش می‌رود. تنه آخرین قسمت درخت است که مقاومت به دست می‌آورد و احتمالاً در اثر یخ‌زدگی زودرس آسیب می‌بیند. عدم مقاومت قبل از هوای سرد باعث آسیب‌دیدگی در زمستان می‌شود. بیشتر اوقات، هوای گرم در زمستان با مقاومت تداخل دارد و درختان را در معرض آسیب زمستان در ماه های اسفند و فروردین قرار می‌دهد. این نوع از آسیب‌های زمستانی باعث صدمه جزئی در برخی از درختان میوه می‌شود، اما می‌تواند تقریباً هر ده سال یکبار شدید یابد.

شیوه‌های مناسب کشت، مقاوم‌سازی را تسریع می‌کنند و احتمال خسارت ناشی از سرمای پاییز را کاهش می‌دهد.

  • میوه‌دهی بیش از حد، روند مقاوم شدن درخت را به تأخیر می‌اندازد. میوه سیب، گلابی، آلو و هلو را باید در اوایل تابستان تنک کنید تا درخت تعداد زیادی میوه نداشته باشد.
  • علاوه بر این، میوه هنگام برداشت به جای اینکه روی درخت باقی بماند، باید برداشت شود.
  • کود بیش از حد نیتروژن، به ویژه در تابستان، رشد شاخه‌ها را تحریک می‌کند و مقاوم شدن آن را به تأخیر می‌اندازد.
  • با تنک کردن و برداشت میوه و با محدود کردن مقدار کود، شروع به موقع مقاوم‌سازی زمستان را برمی‌انگیزد.

شیوه‌های مناسب کشت، میزان مقاومت در اواسط زمستان را افزایش می‌دهد. مراقبت خوب از درخت میزان انرژی ذخیره شده در درخت را افزایش می دهد که در فصل بهار برای رشد شاخه های جدید و جایگزینی بافت‌هایی که در اثر آسیب زمستان از بین رفته‌اند ، استفاده می‌شود.

  • آبیاری بیش از حد که برای ریشه بسیار تنش‌زاست، سطح مقاومتی را که درخت می‌تواند به دست آورد، محدود می‌کند. درختان میوه نسبت به رطوبت بیش از حد خاک حساس‌تر از خشکسالی هستند.
  • بیماری‌هایی که به شاخ و برگ حمله می کنند، مانند اسکب سیب و پیچیدگی برگ هلو، مقاومت به زمستان را به دلیل تنش وارد شده بر درخت کاهش می دهند. پیشگیری از بیماری گام مهمی در آماده‌سازی درختان برای زمستان است.
  • هرس در زمان مناسب سال همچنین بقای درخت در زمستان را تقویت می کند. هرس نیز کمی باعث از بین رفتن مقاومت درخت می شود، بنابراین درختان باید در اواخر زمستان یا اوایل بهار، پس از گذشت احتمال سرمای شدید، هرس شوند. درختان حساس مانند هلو و درختان جوان‌تر از سه سال باید در اوایل بهار به جای زمستان هرس شوند.

برای اطلاعات بیشتر در زمینه احداث و نگهداری باغ مدرن با ما تماس بگیرید:

021-88222004-5

کوددهی

مواد مغذی بسیاری برای رشد درخت مورد نیاز است، اما بیشتر آنها در خاک به مقدار کافی برای تأمین نیاز درختان میوه موجود هستند. در مواردی که خاک‌ها حاصلخیز نیستند، اضافه کردن کمپوست یا کود می‌تواند از کمبود مواد مغذی جلوگیری کند. با این وجود، کمبود حاصلخیزی دلیل اصلی عدم میوه‌دهی و یا رشد ضعیف درخت نیست. درختانی که سالم نیستند، مورد حمله حشرات و بیماری قرار گرفته‌اند یا اخیراً هرس نشده‌اند، احتمالاً از کوددهی مناسبی ندارند. اگر نسبت به کاربرد کود مطمئن نیستید، آزمایش خاک اطلاعاتی را در مورد کمبود مواد مغذی ارائه می‌دهد. 

هنگام استفاده از کودهای شیمیایی، دستان خود را با دستکش‌های لاتکس، نیتریل یا نئوپرن محافظت کنید. برای ایمنی، کودهای مورد نیاز را در ظروف اصلی خود ذخیره کرده و از قرار دادن نزدیک شعله‌ یا بنزین خودداری کنید. کودها نباید با غذا یا نوشیدنی ذخیره شوند.

بهار بهترین زمان برای کوددهی درختان میوه است که درخت به سرعت در حال رشد است. کودهای زیادی برای درختان میوه در دسترس هستند، اما میزان کود متفاوت خواهد بود. هنگام استفاده از کودهای تجاری، دستورالعمل‌های موجود در برچسب بسته‌بندی را دنبال کنید. بیشتر محصولات حاوی ترکیبی از عناصر مختلف، معمولاً ازت، فسفر و پتاسیم با ریز مغذی‌های اضافی هستند.

کودهای حاوی نیتروژن باید بصورت محافظه‌کارانه مورد استفاده قرار گیرند زیرا نیتروژن می‌تواند باعث رشد علفی و افزایش حساسیت به بیماری درختان میوه شود. کود نیتروژن باید قبل از نیمه خرداد استفاده شود تا درخت برای سرمای زمستان آماده شود. هر نوع کود حاوی مقدار مختلفی ازت است، بنابراین میزان کود مورد نیاز به میزان نیتروژن آن بستگی دارد. مقدار کود اضافه شده نیز با توجه به سن و اندازه درختان متفاوت خواهد بود. میزان توصیه شده در چند سال اول پس از کاشت 14 گرم ازت به ازای هر درخت است. کودهایی که حاوی 10٪ نیتروژن (10-10-10) هستند به میزان 142 گرم به ازای هر درخت باید استفاده شوند تا 14 گرم ازت تامین شود. برای درختان بالغ نیمه پاکوتاه، 85 گرم ازت در دایره‌ای به قطر حدودا 1 متری در اطراف پایه درخت بکار ببرید. کود حاوی 10٪ ازت (10-10-10) را می توان به میزان 850 گرم به ازای هر درخت برای دریافت 85 گرم ازت استفاده کرد. همین میزان ازت می تواند در مورد درخت هلو نیز اعمال شود. میزان 283.5 گرم از کود 10-10-10 برای درختان سیب پاکوتاه استفاده نمایید. ممکن است متوجه شوید که درختان هر ساله بدون کود به همان اندازه رشد می‌کنند. گیلاس و گلابی بسیار پررشد هستند و باید به دقت کوددهی شوند یا اصلا کوددهی نشوند.

در باغ‌هایی که کمبود پتاسیم و منیزیم وجود دارد. می‌توان با استفاده از کود سولفات منیزیم پتاسیم یک بار در سال به میزان حدودا 450 گرم به ازای هر درخت برای نهال جوان و درختان پاکوتاه، این کمبود را برطرف کرد. حداکثر 1 کیلوگرم برای هر درخت نیمه پاکوتاه کاملا رشدیافته و 1 تا 1.5 کیلوگرم برای درختان استاندارد بالغ می‌توان استفاده کرد. برای جلوگیری از بیشبود پتاسیم، کود 10-10-10 را نباید همراه با کود سولفات پتاسیم منیزیم استفاده نمود. کمپوست و کودهای دامی معمولا سرشار از پتاسیم هستند.

کمبود بور را می‌توان با استفاده از کود بوراکس در خاک هر سه سال یک بار برطرف نمود اما باید به طور صحیح از آن استفاده شود تا از اضافه شدن بیش از حد بور که باعث آسیب دیدن درختان می شود جلوگیری گردد. همیشه هنگام استفاده از کودهای حاوی بور ، از دستکش استفاده کنید. بوراکس را می توان به میزان 14 گرم به ازای هر درخت جوان یا پاکوتاه سیب استفاده کرد. حدود 28.5 گرم برای درختان نیمه پاکوتاه و حدود 99.5 گرم برای درختان بالغ استاندارد استفاده نمایید. این مقادیر برای کود بوراکسی است که حاوی 11 درصد بور می‌باشد. این میزان برای بوراکس حاوی 15٪ بور به یک سوم و نصف برای بوراکس حاوی 20٪ بور کاهش می‌یابد. میوه‌های هسته‌دار نسبت به بور اضافی حساس هستند که می‌توانید از نصف میزان پیشنهادی برای سیب استفاده کنید. هرگز بیش از حد توصیه شده استفاده نکنید زیرا بور بیش از حد برای درخت مضر است.
کمپوست و کودهای دامی از نظر مواد مغذی متغیر هستند، اما می توانند منبع کندرهاکننده ازت و سایر عناصر غذایی باشند. میزان کاربرد به دلیل تنوع آن‌ها مشخص نیست، اما کاربرد بیش از حد نرمال می تواند رشد درختان را کاهش دهد.

 

 

نهال ریشه لخت یا گلدانی؟
مهر یا آبان (اگر خیلی سرد نباشد) زمان کاشت نهال میوه ریشه لخت است زیرا در حالت خفته قرار دارد. نهال‌ ریشه برهنه، نهال کشت شده در زمین است که در ماه مهر از زمین بیرون آورده شده است و تا زمانی که ریشه آن مرطوب باقی بماند، می توان با خیال راحت بسته بندی و حمل شود. نهال ریشه لخت بسیار ارزان‌تر از نهال‌ گلدانی است زیرا شما هزینه گلدان یا کمپوست را نمی‌پردازید و به دلیل اینکه حجمی کمتری دارد، حمل و نقل آن نیز ارزان‌تر است.

دلیل دیگر ارجحیت نهال ریشه لخت این است که آن‌ها معمولاً دارای یک سیستم ریشه بزرگتر و بهتر از نهال گلدانی هستند. این مسأله مهم است زیرا ریشه هایی که در گلدان شروع به مارپیچ شدن کرده‌اند تمایل دارند که در هنگام کاشت این عادت را ادامه دهند. این موضوع بیشتر مربوط به میوه های درختان بزرگتر مانند سیب ، گلابی و آلو است و دلیل عمده ای برای بازده ضعیف حتی در درختان بالغ است. درختانی که دارای سیستم ریشه ای محدود هستند در فصل بهار در مرحله گلدهی و بستن میوه به خوبی عمل می‌کنند اما میوه ها بعداً در فصل رشد، از نمو خوبی برخوردار نبوده و ریزش خواهند نمود. یک درخت برای متورم شدن و رسیدن میوه به آب زیادی نیاز دارد در زمانی که رطوبت خاک در فصل رشد کم است. سیستم ریشه‌ای محدود که ناشی از کمبود فضا برای رشد آن می‌باشد نسبتاً کوچک ترسیم می شود ، به سادگی نمی‌تواند رشد خود را بازیابد.

کاشت نهال ریشه لخت

میوه‌های ریز 
بیشتر میوه‌های ریز به استثنای بلوبری کم و بیش نیاز خاکی یکسانی دارند و یک خاک غنی و حاصلخیز را می‌پسندند. معمولاً توصیه می شود یک ماه قبل از کاشت خاک خود را آماده کنید. به خاطر داشته باشید که میوه شما حداقل 10 سال در همان مکان باقی خواهد ماند، بنابراین آماده سازی مناسب خاک مهم است.

هرگونه علف هرز با ریشه‌های عمیق را از بین ببرید و با مقدار زیادی کود دامی کاملا پوسیده یا کمپوست باغ، خاک را تغذیه کنید. اگر خاک رسی سنگین است، خاک کل بستر را به عمق 10 تا 12 سانتیمتر بشکنید و کمپوست و کود را در آن مخلوط نمایید. از تغذیه خاک فقط در محل و اطراف چاله کاشت خودداری کنید زیرا ریشه ها تمایل به ترک این چاله کوچک دارند. شما می خواهید ریشه‌ها را تشویق کنید تا در یک منطقه وسیع گسترش پیدا کنند که باعث افزایش جذب آب و مواد مغذی توسط گیاه می‌شود.

تمام نهال‌ها را در همان عمقی که قبلا کشت شده است، بکارید. اگر نهال گلدانی باشد که سطح کمپوست در گلدان است، اگر ریشه لخت باشد، تغییر رنگ مشخصی از تیره به روشن روی ساقه مشاهده خواهید کرد. اگر نهال شما گلدانی است، به آرامی ریشه ها را از شکل گلدانی خود خارج کنید و آنها را به کشف خاک اطراف تشویق کنید. ریشه  لخت‌ها هم به همین روش کاشته می‌شوند، در هر دو مورد چاله باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا ریشه‌ها به راحتی پخش شوند.

هنگام پر کردن چاله کاشت از کمپوست یا کود دامی پوسیده فقط در نواحی اطراف ریشه استفاده کنید. به ساقه لرزش ملایم و بالا و پایین دهید تا کمپوست در اطراف ریشه‌ها قرار گیرد و حفره‌های بزرگ هوا پر شوند. بقیه چاله را با مخلوط 60/40 خاک و کمپوست و یک مشت پودر استخوان (پودر استخوان به طور طبیعی حاوی فسفر فراوان است که برای رشد ریشه سالم بسیار مناسب است) یا کود حاوی فسفر مخلوط شده در آن پر می کنم. از وسوسه آمیختن کود دامی بیشتر یا کودهای دیگر در مخلوط خاکی که با آن چاله را پر می‌کنید اجتناب نمایید دیگر یا سایر گیاهان در مخلوط پر به دلایلی که در بالا ذکر شد ریشه انشعاب نخواهد یافت.

چاله را تا نیمه پر کنید و با لبه شن‌کش یا لگد ملایم آن را فشرده سازید. در تمام موارد از بیش از حد فشرده‌سازی خاک با لگدهای سنگین پرهیز نمایید. باقیمانده چاله را با همین روش پر کنید. در آب و هوای خشک ، ایجاد حلقه ای از خاک بالا آمده در اطراف نهال که پس از آبیاری، آب را در بالای منطقه ریشه نگه می دارد، مفید خواهد بود.

درخت میوه

درخت میوه با همان ملاحظات مانند میوه ریز کاشته می شود اما مراقبت از درختان هنگام کاشت از اهمیت بیشتری برخوردار است. کاشت ضعیف، در تمام طول عمر درخت بر آن تأثیر می گذارد و می تواند مسئول میوه‌دهی ضعیف (یا عدم میوه‌دهی)، رشد آهسته و حتی مرگ درخت باشد. درخت بد کاشته شده، معمولا در چند سال اول شکوفا می‌شود و حتی میوه خوبی نیز می‌دهد، اما به محض اینکه خواسته های درخت از ظرفیت ریشه ها بالاتر رود، رو به زوال خواهد رفت.

چاله کاشت

معمولا عمق و قطر چاله کاشت به قدر کافی مناسب حفر نمی‌شود. برای یک نهال گلدانی، چاله باید 3 برابر عرض نهال و کمی عمیق تر از عمق گلدانی باشد که نهال در آن قرار دارد. برای نهال ریشه لخت، قطر چاله باید بیش از دو برابر طول طولانی ترین ریشه باشد. همچنین ایده خوبی است که خاک را در قسمت زیرین و دو طرف سوراخ با یک چنگک شل کنید تا ریشه ها راحت تر بتوانند نفوذ کنند. سست شدن خاک مخصوصاً در صورتی مهم است که باغ شما دارای خاک رسی سنگین باشد زیرا ریشه ها به همان روشی که در اطراف دیواره گلدان رشد می‌کنند در کناره‌های چاله رسی صاف نیز رشد خواهند کرد.

رابط درخت

از یک قیم برای نهال تازه کاشته شده استفاده کنید. قیم را باید در 30 سانتی متر پایین‌تر از کف چاله فرو برد و قسمت بالای قیم درست زیر سطح مجموعه اول شاخه ها هدایت شود. بهتر است قیم را قبل از قرار دادن نهال در چاله قرار دهید تا ازفرو رفتن آن در ریشه های درخت تازه کاشته شده خودداری شود. برای همه نهال‌ها از قیم موقتی استفاده کنید که می توانید پس از یک یا دو سال آن‌ها را حذف کنید. برای حذف قیم بهتر است آن را از سطح خاک برش بزنید و برای بیرون کشیدن آن تلاش نکنید. درختانی که روی پایه‌های پاکوتاه هستند یا درختانی که به صورت کوردون تربیت می شوند نیاز به قیم دائمی دارند.
برای نهال‌های ریشه لخت و گلدانی، 2-3 ساعت قبل از کاشت ، ریشه ها را خیس کنید. خیساندن کمک می کند تا ریشه‌ها از حالت گلدانی شکل خارج شوند.

اطراف ریشه‌ها را با همان روش و مخلوط کاشت همانطور که برای میوه های ریز در بالا ذکر شد، پر کنید. سعی کنید ریشه‌های موجود در چاله کاشت را در همان جهت و سطحی که در ابتدا قرار داشتند ترتیب دهید. به یاد داشته باشید که بیشتر ریشه های درخت درست در زیر سطح خاک (جایی که اکسیژن وجود دارد) رشد می کنند، بنابراین از فشار ریشه ها به عمق بیشتری نسبت به سطح طبیعی آنها جلوگیری کنید.
اگر ریشه ها از قبل خیس شده باشند، لازم نیست گیاهان ریشه لخت را به سختی پس از محکم شدن آبیاری کنید. آب بیش از حد اکسیژن را بیرون می کشد و ریشه زایی درخت را دشوارتر می کند. همانطور که درختان ریشه لخت در اواخر پاییز یا زمستان کاشته می شوند، میزان رطوبت در خاک باید کافی باشد. اگر در تابستان، نهال کاشته می‌شود، مهم است که تا زمان استقرار نهال در زمین، به طور منظم آبیاری شوند.

مراقبت های بعدی

اطراف نهال را عاری از علفهای هرز نگه دارید. استفاده از مالچ بهترین روش است، به خصوص اگر خاک مناسبی ندارید زیرا مالچ منطقه اطراف ریشه‌ها را نیز تغذیه می کند. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که هرچه مالچ‌دهی در منطقه عریض‌تری از تنه نهال صورت گیرد، درخت بهتر عمل خواهد کرد. دایره‌ای به قطر 1 متر در اطراف تنه را عاری از علفهای هرز نگه دارید اما در صورت تمایل می توانید این دایره را وسیع‌تر نیز در نظر بگیرید. بهتر است از مالچ با عمق کم و کج بیل زدن برای حذف علف‌های هرز استفاده کنید و نه یک مالچ عمیق که ریشه ها را به طور غیر طبیعی عمیق سازد.

حذف گل‌ها

در سال اول، گل‌ها (یا میوه‌های نارس را اگر گل‌ها را حذف نکرده‌اید) حذف نمایید، این عمل عملکرد سال‌های بعد درخت را بسیار افزایش خواهد داد. میوه‌دهی استرس زیادی برای نهال ایجاد می کند، به‌خصوص هنگامی که نهال سعی در ریکاوری ریشه پس از کاشت دارد. جلوگیری از باردهی درخت به آن اجازه می دهد تا تعادل ریشه / شاخساره را جبران کند و درخت قوی‌تر و بارورتری را پایه‌گذاری نماید.

منبع: www.quickcrop.ie

برای اطلاعات بیشتر و مشاوره علمی احداث باغ مدرن با شماره‌های زیر تماس حاصل نمایید:

021-88222004-5